Sieć Hospicjum i Opieki Paliatywnej Saarpfalz

Podstawowym celem Saarpfalz Hospice and Palliative Care Network jest poprawa i utrzymanie jakości życia pacjentów z zaawansowaną nieuleczalną chorobą i ich rodzin.

Opieka hospicyjna i paliatywna powinna umożliwiać samodzielne, w miarę możliwości bezbolesne i świadome życie, nawet jeśli choroby podstawowej nie można już leczyć. Opieka ta afirmuje życie i postrzega umieranie jako normalny proces; śmierć nie jest ani przyspieszana, ani sztucznie opóźniana.

Celem jest towarzyszenie ciężko chorej, umierającej osobie i umożliwienie jej pozostania w znajomym otoczeniu z mniejszym niepokojem i bólem.

Saarpfalz Hospice and Palliative Care Network realizuje te cele w szczególności poprzez promowanie wieloprofesjonalnej współpracy i koordynacji, poprzez ciągłe dyskusje i dalsze szkolenia.

Sama sieć hospicyjno-paliatywna nie podejmuje żadnych działań związanych z pacjentami, a zawieranie umów z podmiotami ponoszącymi koszty nie wchodzi w zakres jej kompetencji. Nie ma to wpływu na odpowiedzialność partnerów sieci za ich działania.

Saarpfalz Hospice and Palliative Care Network jest otwarta dla osób i organizacji, które są zaangażowane w fizyczny, psychiczny, psychospołeczny i duchowy dobrostan osób wymagających opieki hospicyjnej i/lub paliatywnej.

Praca hospicjum i opieka paliatywna nad umierającymi i ciężko chorymi mają na celu zapewnienie wysokiej jakości życia aż do jego końca. Niniejszy przewodnik po hospicjach i opiece paliatywnej ma służyć jako źródło informacji wraz z odpowiednimi adresami kontaktowymi dla osób i ich bliskich w tym trudnym czasie.

Zadaniem ambulatoryjnej komisji etycznej jest rozważenie, w oparciu o ogólne kryteria i standardy etyczne, jakie zalecenia można sformułować dla dobrego podejścia medycznego i pielęgniarskiego w konkretnych indywidualnych przypadkach, a tym samym wspieranie krewnych i lekarza prowadzącego w podejmowaniu decyzji.

Płatek śniegu, który ma swoją wagę

Jak co roku, w miniony piątek, 10 lipca, w ośrodku spotkań Centrum Caritas w St. Ingbert odbyła się uroczystość wręczenia certyfikatów uczestnikom kursu „Wolontariacka opieka nad osobami umierającymi”. Kurs ukończyło dziesięć kobiet i dwóch mężczyzn – co, zdaniem prowadzącej kurs Gabriele John-Neumann, stanowi wręcz optymalną liczbę uczestników na cotygodniowe spotkania, które tym razem odbywały się w poniedziałki, uzupełnione o pięć sobót tematycznych oraz dwa dodatkowe piątkowe wieczory.

Bernhard Bullacher, jeden z dwóch mężczyzn obecnych w grupie, opowiedział, co skłoniło go do udziału w kursie. Jego przyjaciel zmarł na raka i za każdym razem, gdy chciał do niego zadzwonić, musiał się do tego zmusić. „Nie miałem pojęcia, co mam w takiej sytuacji powiedzieć. Jak się pan ma? To przecież pytanie głupca”. Kurs ten pomógł mu właśnie przezwyciężyć ten strach przed nawiązaniem kontaktu. Bullacher odbył staż w ośrodku „Haus am Schlossberg”. Tam przekonał się, że największym wrogiem mieszkańców jest czas: „Przechodzą tak od posiłku do posiłku i w zasadzie nie mają z kim porozmawiać”. Poświęcanie czasu stało się dla niego magicznym hasłem w pracy z osobami starszymi.

Również Sabine Wagner-Höh pozytywnie oceniła kurs. Jako dyplomowana pracownica socjalna szczególnie bliska jest jej praca z osobami starszymi. Świadomie zdecydowała się na udział w kursie, ponieważ przecież tylko nieliczni mieszkańcy opuszczają kiedykolwiek dom seniora. „Kurs był dla mnie bardzo wartościowy, wiele zagadnień było dla mnie nowych i interesujących, a przede wszystkim tworzyliśmy wspaniałą grupę” – podsumowała.

Wystąpienia powitalne podczas uroczystości wręczenia certyfikatów rozpoczął pastor diakonii krajowej Albrecht Bähr. Wyraził uznanie dla odwagi, jaką wykazali się uczestnicy, podejmując tę formację: „Udają się Państwo do ludzi znajdujących się w bardzo wyraźnej sytuacji kryzysowej i starają się zapewnić im to, czego potrzebują”. Jest przekonany, że po ukończeniu tego kursu każdy z Państwa stanie się inną osobą niż przedtem. Spotykamy ludzi z ich pełnymi historiami życia i możemy dostrzec, jak cenne jest towarzyszenie im aż do samego końca. Bähr życzył grupie w związku z tym „wiele siły, wiele błogosławieństwa, wiele pasji”.

W tym roku po raz pierwszy w wydarzeniu tym uczestniczył Peter Zwing, nowy dyrektor Centrum Caritas w Saarpfalz. Jak stwierdził pan Zwing, bez osobistego i dobrowolnego zaangażowania absolwentów wiele działań na rzecz mieszkańców regionu nie byłoby w ogóle możliwe. Decyzja o podążaniu tą drogą świadczy o „odwadze, zapał do działania, odpowiedzialności społecznej, a przede wszystkim o miłości bliźniego”.

W imieniu Katolickiej Edukacji Dorosłych (KEB) zabrała głos Petra Oberhauser, następczyni Gertrud Fickinger. Choroba, umieranie i śmierć często wywołują niepewność, strach i bezsłowną bezradność – „i właśnie w tym miejscu zaczyna się praca hospicyjna. Wnosi ona światło, życie, bliskość i nadzieję tam, gdzie życie staje się kruche”. Praca hospicyjna oznacza bycie przy pacjencie, gdy wyleczenie nie jest już możliwe, ale bliskość, godność i troska stają się tym bardziej istotne. Jak stwierdziła pani Oberhauser, jest to „służba, która nie jest głośna, ale ma nieocenioną wartość”.

Antoaneta Doggendorf, przewodnicząca stowarzyszenia hospicyjnego, które wspiera finansowo ten kurs, w swoim przemówieniu posłużyła się obrazem płatka śniegu: każdy z nich sam w sobie nic nie waży – a jednak w pewnym momencie to właśnie jeden z nich zadecyduje o wszystkim i sprawi, że gałąź się złamie. „Niech dzisiaj w naszych rękach znajdzie się nie tylko certyfikat, ale także świadomość w naszych sercach, że dzięki temu kursowi możemy zmienić kawałek świata. Być może tylko odrobinę, każdy z nas jest tylko jednym płatkiem śniegu – ale ma on swoje znaczenie”.

Symbolem tegorocznej uroczystości był słonecznik. Prowadząca kurs, pani Gabriele John-Neumann, wyjaśniła, że w tym roku słoneczniki urosły wyjątkowo duże i dlatego nie zmieściły się już w torebkach z upominkami. Symbolizują one rozwój osobisty absolwentek i absolwentów. Wyraziła nadzieję, że uczestnicy zabiorą ze sobą poczucie, iż podczas wspólnie spędzonego czasu znacznie się rozwinęli, i życzyła im, aby zachowali „słońce w sercu” również na dalszej drodze życia.

John-Neumann wyraził również dumę z dobrej współpracy w zakresie opieki hospicyjnej w regionie, czego dowodem była obecność licznych zewnętrznych prelegentów i prelegentek, którzy w ciągu roku współtworzyli program kursu.

Na zakończenie John-Neumann skierował uwagę ku przyszłości: na otwarcie tegorocznych Dni Hospicjum, które odbędzie się 6 września o godz. 11:00 w Saalbau Homburg, przybędzie aktor Samuel Koch. Osoby zainteresowane szkoleniem w zakresie wolontariatu w opiece nad osobami umierającymi mogą już zgłaszać swoje zainteresowanie: kolejny kurs rozpocznie się 12 stycznia 2027 r. wieczorem informacyjnym.

Informacja: Więcej informacji można znaleźć na stronie www.oekumenische-hospizhilfe-pfalz-saarpfalz.de

Relacja medialna: Centrum Caritas w Saarpfalz / Sebastian Dingler